Personaxes históricos, e o seu lado escuro

A miña intención non é ser pretencioso, nin sensacionalista nin nada polo estilo, nin tampouco fun quen de corroborar as informacións que relatarei a continuación (seguramente sexan rumores sen aclarar ou incógnitas históricas, ou mesmo sexan falsedades de calquera índole), simplemente me pareceu curioso, polo que me apeteceu compartilo con vós.

Cleopatra VII

A lendaria raiña de Exipto tivo unha accidentada vida amorosa, a cal comezou cun incesto: o primeiro marido da mesma foi Ptolomeo XIV Dionisio, o seu irmán.

Walt Disney

Comulgaba co ideario da extrema dereita, era racista, antisemita e sexista. Consideraba que todolos movementos laborais eran de orixe comunista e se servía de medios gangsteriles para controlalos.

Charles Darwin

Aínda que moitas das evidencias se ocultaron, sábese que o autor de El origen de las especies padecía a enfermedade mental coñecida como trastorno obsesivo-compulsivo, caracterizada por ideas recurrentes e terribles que non poden controlarse, e conductas repetitivas e absurdas que o individuo non pode deixar de facer.

  

Isabel I de Inglaterra

A raiña de Inglaterra era unha muller de trato rudo e groseiro, escupía nas vestimentas dos cabaleiros cando non lle resultaba agradables, golpeaba ás damas da súa corte, bebía cervexa no almorzo e, cando comezou a envellecer, destruiu todolos espellos do palacio para que non lle revelaran os estragos do tempo.

 

Karl Marx

Un dos máis feroces críticos da burguesía e a explotación do proletariado, embarazou á súa sirventa, Helene Demuth, con quen tivo un fillo. Pediulle ao seu amigo e colega Friedrich Engles que asumira a paternidade deste.

 

Napoleón Bonaparte

Aínda que o seu trato podía ser amable e encantador, era impío cos seus inimigos. Por non alimentar a 3.000 prisoneiros turcos en Jaffa, prefireu executalos. Tiña nulas consideracións cos seus propios homes cando caían enfermos.

O apócrifo

A loita polos ideais: O Che

Sintome na obriga de terminar este periplo de personaxes históricos que comenzara meses atrás cunha pequena homenaxe ao gran Castelao, e termina con outra (e creo que a última) personaxe histórica a que me habría gustado coñecer ou haber mantido unha conversa con él, e sobre todo tendo en conta a "intensa documentación" que realizei (isto é unha coña) xa que últimamente vin 3 películas, polo menos, relacionadas coa figura do Che.

Ernesto Guevara, máis coñecido como Che Guevara (Rosario, Arxentina, 14 de Xuño de 1928 - La Higuera, Bolivia, 9 de Outubro de 1967) foi un guerrilleiro, político, escritor e médico arxentino-cubano. Guevara foi un dos ideólogos e comandantes que lideraron a Revolución Cubana (1953-1959).

A figura desperta grandes paisóns na opinión pública tanto a favor como en contra, convertido nun símbolo de relevancia mundial e, coa que me quedo eu, representante da loita contra as inxustizas sociais e da rebeldía e espírito incorruptible.

En 1952, co seu amigo Alberto Granado, bioquímico, Guevara realizou un soño: atravesou a América do Sur nunha vella moto coñecida polo nome de "La Poderosa". Saíron o 4 de xaneiro de 1952, dende San Francisco, Córdoba. A viaxe alongouse durante nove meses. Nesta viaxe, Guevara comezou a ver a América do Sur como unha única entidade económica e cultural que precisaba unirse. Viu a miseria e a impotencia das masas e concluíu que a única maneira de rematar coas desigualdades sociais era a revolución.
[Tanto Guevara como Granado realizaron diarios de viaxe, mundialmente coñecidos como "Diarios de motocicleta" debido ó filme de Walter Salles, que relata precisamente esta aventura]

O 26 de Novembro de 1956: liderados por Fidel Castro, un grupo de máis de 80 rebeldes parte hacia Cuba. Entre estos xóvenes rebeldes está o médico, soldado e marxista arxentino Ernesto "Che" Guevara. Alimentado só pola determinación, o grupo involúcrase nunha rápida e sangrenta batalla para liberar ao pobo cubano da corrupta ditadura de Fulgencio Batista. A victoria chega o 1ro de enero de 1959.
[Concretamente, esta etapa da vida do Che relátase na película "Che, el argentino"]

Unha vez instaurada a Revolución en Cuba o Che enfocase en intentar comezar unha revolución en Bolivia. Á altura da súa fama e poder, desaparece do ambiente público e introdúcese de incógnito en Bolivia, seguido de otros militares cubanos. Xa alí, comeza a reclutar a bolivianos para formar una guerrilla nas selvas do sureste do país. A misión está matizada por traizóns e pola falta de apoio, que levan ao movimento hacia o fracaso, e a él, á súa morte, capturado e executado de maneira clandestina e sumaria polo exército boliviano en colaboración coa CIA o 9 de Outubro de 1967.
[Coincidindo coa sinapse da película "Che, guerrilla"]

"Poderán morrer as persoas, pero xamáis as súas ideas", Che Guevara

O inefable

Leonardo: homenaxe ao maior xenio de todolos tempos

Non sei se a vós vos pasa, ou tedes algunha opinión ou preferencia sobre o tema, pero eu hai persoas na historia que me gustaría haber coñecido ou alomenos haber mantido unha conversación con él/a, e este é o caso de Da Vinci, para min o personaxe histórico máis coñecido (non sei se despois de Xesús; resaltando que digo histórico e non relixioso), e o meu preferido.

Leonardo di Ser Piero da Vinci (Anchiano, Italia, 15 Abril de 1452-Castelo de Clos-Lucé, Francia, 2 de Maio de 1519) foi un arquitecto, escultor, músico, pintor, inventor, inxeñieiro e home do Renacemento por excelencia. Considerado un dos máis grandes pintores de todolos tempos e quizáis a persoa cos talentos máis variados da historia.

Amósovos unha pequena mostra dos seus "logros" máis coñecidos (e asegúrovos que se quedará infinitamente corta en comparación con todolos estudos deste personaxe florentino)

Pintura: supoño que todos coñecederes a cadro da "Gioconda" (ou popularmente, a Mona Lisa) e da "Última Cea" (respectivamente)

Tamén destacan "A Virxe das rocas", "A adoración dos Magos", "San Xoan Bautista" e "A Virxe, o neno Xesús e Santa Ana"...

Notas científicas: sobre todo destacan os seus estudos anatómicos e do corpo humano, con debuxos extremadamente detallados, como o sobradamente coñecido "Home do Vitrubio"

Algo que me apasiona de Da Vinci, era esa admirable sensación de parecer que sempre ía un paso por diante do coñecemento da época, e un reflexo da realidade de séculos posteriores foi a deseño dunha máquina voadora...

En canto a lenda que rodea a Leonardo da Vinci atopamos numerosos rumores referidos ao xenio florentino: dende a súa suposta homosexualidade (derivada das súas afirmacións acerca da súa falta de interese hacia as relacións físicas involucradas na procreación humana e á escaseza de relacións íntimas coñecidas con mulleres, máis alá da súa amizade con Isabel de Este... a época, xD!!), a súa relación co rei de Francia (o cal o nombrara o seu favorito ata o punto de que foi o italiano quen sostuvo ao monarca na súa morte) e a súa "oculta" oposición ás doutrinas relixiosas (do que se dí que agochaba detalles en contra da mesma nas súas obras máis coñecidas).

Reservado na súa vida privada, vexetariano por razóns éticas, e a prol da defensa dos dereitos e do respeto hacia a vida dos animais, Leonardo da Vinci é considerado (opinión compartida por min) como o xenio máis grande de todolos tempos.

O xenial

Unha pequena gran homenaxe

O que sigue é un pequeno homenaxe para un gran galego, que sirve de imaxe neste blog de verbas baldías, non creo que mereza dito sacrilexio...

Alfonso Daniel Manuel Rodríguez Castelao (nado en Rianxo, Galiza, no 1886) foi un polifacético político, escritor, pintor e debuxante e caricaturista galego, así como un dos pais do nacionalismo galego.

A súa obra sempre reflexou o seu compromiso co galeguismo e co mundo, coa terra galega e cos galegos.

Estudiou mediciña, polo cal afirmaba: "Fíxenme médico por amor a meu pai; non exerzo a profesión por amor a humanidade".

Morreu no exilio nos Bos Aires, Arxentina, no ano 1950.

Eu só podo destacar a súa fantástica obra...
1.Cego da romería (1913)
2.Un ollo de vidro. Memorias dun esquelete (1922)
3. As cruces de pedra na Galiza

4.Cousas (1926, 1929)
5.Cincoenta homes por dez reás (1930)
6.As cruces de pedra na Bretaña (1930)
7.Nós (1931)
8.Os dous de sempre (1934)
9.Retrincos (1934)
10.Galicia Mártir (1937)
11.Atila en Galicia (1937)
12.Milicianos (1938)
13.Sempre en Galiza (1944)
14.Os vellos non deben de namorarse (obra teatral representada en 1941, publicada en 1953)
15.As cruces de pedra na Galiza (1950)

... e a calidade e a "mensaxe" dos seus debuxos: con textos agudos mostrános a Galiza agraria, o caciquismo, as pobres xentes do campo, os cegos e desamparados, o sufrimento dos habitantes da Galiza, todo baixo un punto de vista crítico e realista pero cun vistazo humorístico.

"Si me tocase a min a lotería compraba pan..."


















-Eu pensei que ian a repartir as riquezas.
-Pois eu xa me daba por satisfeito se repartisen a fame.









"Así quixeron que sempre fose a nosa terra"








-Eu non quería morrer alá, ¿sabe, miña nai?













Pero como non son capaz de referirme como se merece a este gran home, deixo que o faga por min, e a través da poesía Ramón Cabanillas:

¡Irmán Daniel!
Na praia de Rianxo
caían como bágoss as estrelas,
espallaban teus aies derradeiros
bruantes ventos das andinas serras,
e ondas galgantes, en cramor, chegadas
da pratense ribeira,
contaban no areeiro que te foras
da sereidade pola plan vereda?
o camiño que nunca se desanda,
o vieiro sin fin?
Na noite pecha
entréi pinal adiante, medoñento,
a ialma dun feitizo prisioneira.
Fungaban os ramallos un responso.
brillaba a frouma verdecente acesa,
en velorio de honra ó teu relembro.
Ergueitas cara ó ceo as ponlas, era
cada pino un cruceiro,
labra xenial da tua man maiestra,
e aquel forte e lanzal, que tempos idos
escoitóu a túa prácida conversa
co sabidor e xurdio
Profundador de voces milagreiras,
inquiréu delorido, en despero:
¿De qué morte morréu a nosa prenda?
Atravesóume o peito
un dór punxente e esguío de saieta
e díxenlle a verdade crú, tinguindo
cunha pinga de sangue cada verba:
¡Morréu do mal dos bós e xenerosos!
¡Morréu de amor á Terra!

O galego (e orgulloso de selo), o Señor da Xe