1º Aniversario e Artigo Nº 100

Esperamos poder continuar por moitos anos máis...

¡¡ GRAZAS A TODOS !!

O rozagante

10.000 grazas

Moitas grazas a todos por me permitir e me axudar a acadar esta impresionante cifra.

En primeiro lugar (coma sempre) mencionar aos dous blogueiros aínda en funcións (e case os únicos que aínda se pasan a comentar): Señor da Z, ArreDemo, moitas grazas por acompañar a este servidor nesta aventura, incluso na hercúlea labor de comentar todos e cada un dos nosos artigos.

Ao mesmo tempo, este blog ten unha débeda enorme con outras persoas que aínda parecen seguir este espazo: a María, por eses tardíos pero (no meu caso) encantadores comentarios; a Natalia, polo esforzo demostrado, ademáis de polo feito de comentar ata os artigos máis antigos e esquecidos; e a Miguel, por aparecer... (aínda que últimamente estea desaparecido en combate, xD)

O recoñecemento non sería completo sen dar as grazas a todos aqueles que algunha vez se pasaron por este blog deixando instalada para sempre a súa pegada: Migui (o cal parecía que chegaría a converterse nun comentarista asiduo...), Jasoil, Marta, Oveyató, Phyteas... e coma sempre, aos anónimos sen identificar... xD

Por último, mención especial para o recordado Signore "S"...

Co desexo de que os seguidores vaian a máis...

O (im)perfecto

Grazas

Nada, simplemente agradecer aos blogueiros (tanto femeninos coma aqueles que cesaron as súas actividades blogueiras, ¿por qué Signore?; pasando polo Señor da Z) e aos demáis visitantes/comentaristas/opinadores/compañeiros e amigos que nos últimos días se preocuparon pola miña saúde e polo estado dun dos meus membros inferiores.

Moitísimas grazas por preocuparvos!!! non facía falla...

O descalabrado

Agradecementos

Moitísimas grazas por axudarme a acadar as primeiras mil visitas no blog do Señor da Xe.

Isto non sería posible sen a inestimable axuda do Señor da Z, culto e atento como poucos; moitas grazas ao noso amigo "italiano" Il Signore "S", por esas críticas e axudas na personalización da páxina; agradecerlle á bloguera ArreDemoo por darlle un toque fiminino ao blog.

Ademáis esto non sería real nin palpable sen os comentarios e sen a presenza de outros amigos na rede, e sobre todos aos seus comentarios: María, por sempre aparecer por aquí; Miguel, por ese comentario tan..... "conciso", Natalia, e a algún que outro anónimo que haxa por ahí...

Creo que non me olvido a nadie (tampouco hai tantos para que non se dea un acordado deles), senón pido sendas desculpas.

Esperemos que esto vaia a máis!!

Moitas grazas de novo.

O ¿emocionado? Señor da Xe