1º Aniversario e Artigo Nº 100

Esperamos poder continuar por moitos anos máis...

¡¡ GRAZAS A TODOS !!

O rozagante

Discos imprescindibles VIII

Últimas novidades deste 2010...

Apocalyptica - "7th Symphony" (2010)

¿"Worlds Collide" 2º parte?

---------------------------------------------------------------

Helloween - "7 Sinners" (2010)

Buscando recuperar o prestixio perdido.


---------------------------------------------------------------

Tarja - "What Lies Beneath" (2010)

¡¡Hai vida despois de Nightwish!!

O flamante

Señor da Xe Academy Awards (1)

Nin Oscars, nin Razzies, nin ostias...

¡¡¡Ladyes and gentlemans!!! presentamos os premios do cine do Señor da Xe... redoble... letreiro de Paramount Pictures... ruxido dun león e comezamos...

Nesta primeira edición vamos a dar unha serie de premios "especiais" a aquelas aberracións do séptimo arte, auténticos crímenes perpretados por uns desalmados directores, "truñacos" con maiúsculas, atentados á tódalas regras do bo gusto, do estilo e en definitiva, do bo cine...

Sen máis dilación os Anti-Oscars do Señor da Xe...

Categorías:

- Premio á película "somnífero": creo que o título é bastante claro e revelador... xD
Opinión do autor: 'Passengers'; perdín a conta das veces que me quedei durmido vendo esa película, eso que non dura demasiado... e eso que a chati que saía estaba de bo ver... xD

- Premio á peor secuela ou á peor adaptación: din que segundas partes nunca foron boas, e abofé que aquí o imos a desmostrar, xD...
Opinión do autor: 'Batman y Robin'; non sei se é certamente unha secuela, pero forma parte dunha serie ou saga sobre este personaxe... infumable, prescindible e insufrible. Clooney de superheroe e Arnold Schwarzenegger de malo malísimo. Bienaventurados sodes se non a vistes...

- Premio "ay dios, a que se aveciña...": esas películas que vas ver ao cine ou "disfrutas" na casa e ao pouco te enteras de que vai a haber máis partes...
Opinión do autor: ¡non home! Crepúsculo sería moi previsible... 'La Herencia Valdemar'; non me chegaba o momento de levantarme da sala e botarme fóra de alí, temeroso de que ao esperar aos créditos me ía a enterar que van facer unha segunda parte (polo menos). Dichosos los ojos... xD

- Premio "esta creo que xa a vin": en clara referencia a esas películas que aos 5 minutos xa sabes como vai a rematar. Tamén podería chamárselle a esta categoría "Premio á película coa trama máis insípida da historia"
Opinión do autor: ía poñer calquera película de acción ou mismamente calquera comedia romanticona das que sobran na historia do cine, asi que direi... 'Ultimátum a la Tierra'; joer que se sabe de sobra que Keanu Reeves vai palmar...

- Premio á peor película obligada: se fustes obrigados a ver unha película, que a vós xa vos daba no corpo que ía ser unha p.... merda, e que aínda así a ollastes... esa película entra dentro desta categoría.
Opinión do autor: 'Sky High: Escuela de altos vuelos'; o culpable de que eu fora a ver esta película aínda sigue vivo... de feito me están entrando unhas olvidadas e repentinas ansias de matar... xD

- Premio á película interminable: outro título máis que claro...
Opinión do autor: 'Lost In Translation'; case morro de felicidade cando acabou...

- Premio á película de terror máis graciosa: ¿teño que explicar esta categoría tamén? xD
Opinión do autor: 'Km. 31', nunca unha película de medo me fixo tanta gracia, penosa...

- Premio ao peor actor/actriz: para non ser moi crueles, englobamos os dous sexos na mesma categoría (por iso da igualdade e tal... xD). Actores e actrices que algún día tiveron a terrible idea de meterse á interpretación...
Opinión do autor: Chuck, Van Damme, Seagal, o Chuache, Stallone... son incapaz de escoller...

- Premio á peor película: aínda que sexa a categoría co título máis normaliño, refírome a eses filmes nos que durante os seu transcurso pensastes repetidas veces en arrincarvos os ollos e chegastes a envidiar ao invidente que vende cupóns na esquina... ese "truñazo" con maiúsculas que nunca poderemos olvidar...
Opinión do autor: 'Campo de Batalla: la Tierra', creo non haber visto cousa peor, ademáis de 'Crepúsculo' e tódalas secuelas habidas e por haber (si, non o puiden evitar...xD). Sintoo pero non a soporto, polo que non vou comentar nada máis ao respecto.

NOTA DO AUTOR: sinto a pouca imaxinación na miña elección, prometo en futuros comentarios ampliar as miñas opinións en cada categoría, asi como corroborar ou opoñerme ás vosas... xD
Por certo, podiades poñer máis dun exemplo por categoría (se non é moito pedir)

Aquí quedan os meus pecados ao descuberto, veña ensañádevos con ganas...

O polemista

¿Atreveraste a descifralos?

Se aínda non fustes capaz de descifralos primeiros... acumúlasevos o choio, xD...

Lineal A:

O lineal A é unha escritura da Civilización minoica de Creta. Empregouse do seculo XVII ao XV a. C.. A escritura só pudo ser descifrada nunha pequena parte. Algúns investigadores ven nela una predecesora da escritura lineal B (un sistema de escritura usado para escribir o grego da época micénica, que si foi descifrado). Coñécense aproximadamente 70 caracteres silábicos, 100 caracteres con significado propio (que se combinan en parte cos caracteres silábicos) e diversos signos de cifras .

Cifras nas Barras de Ouro Chinas:

En 1933, sete barras de ouro foron concedidas polo xeneral Wang en Shangai, China. Estas barras de ouro parecen representar os certificados relacionados cun depósito dun banco en Estados Unidos. Os lingotes de ouro teñen imaxes, escritura china , e criptogramas en letras latinas. Nadie aínda dou cunha teoría correcta en canto ao seu significado.

Cifras de Beale:

Na primavera de 1885 publicouse un panfleto anónimo de 23 páxinas titulado “os papeles de Beale”. Nel contabase a historia dun tesouro escondido nas colinas de Virxinia. As únicas pistas que se daban eran tres cartas de Thomas J. Beale e tres mensaxes cifrados. As cartas contaban que en 1817, 30 homes descubriran unha veta de ouro ao norte de Santa Fe. As cartas ademáis explicaban donde estaba escondido o tesouro (concretamente na primeira carta cifrada), na segunda, o contido; e na terceira, a relación de familiares que debían recibilo. En 1862, as cartas chegaron ao desconocido autor do folleto que, ademáis, revelaba a descodificación da segunda cifra de Beale: a clave estaba na Declaración de Independencia dos EEUU. Sen embargo, as outras duas cartas permanecen intactas. Que se sepa, nadie consiguiu atopar o tesouro.

O chamativo

Sei o que vistes o último venres... (porque eu tamén fun) HOXE: Wall Street 2: El Dinero Nunca Duerme

A verdade é que das poucas personas que fumos ver esta película creo que no mellor dos casos a comentarán dúas persoas, pero a min sempre me apetece facer este tipo de artigos e este non ía ser unha excepción.

¡¡Atención, este artigo pode conter detalles sobre a trama!!

Ao igual que a magnífica primeira parte, e 23 anos despois (unha das secuelas máis tardías de Hollywood) Wall Street 2, coa rebeladora coletilla de "El dinero nunca duerme" é obra do recoñecido Oliver Stone (Platoon, Wall Street, Nacido el 4 de Julio, Alejandro Magno, World Trade Center, etc) e conta no seu reparto (de novo) con Michael Douglas (Instinto Básico, Acoso, Un Crimen Perfecto, Traffic, La Sombra de la Sospecha, etc) como o mítico Gordon Gekko, "tiburón financiero" sen ningún tipo de escrúpulos, moral, nin ética profesional, no papel que lle fixo gañar o Óscar; un dos actores de moda nos últimos tempos, Shia LaBeouf (Transformers 1 e 2, Indiana Jones y el reino de la calavera de cristal, La conspiración del pánico) e Carey Mulligan (Brothers).
A sinapse reza así: tras unha longa condea en prisión, o implacable tiburón das finanzas, Gordon Gekko (Michael Douglas) atópase fóra dun mundo que en tempos dominou. Buscando refacer a arruinada relación coa súa filla, Gekko coñece por casualidade ao que vai a ser noro, Jakob (Shia LaBeouf), prometido da súa filla. Xuntos comezarán un intercambio, en principio, beneficioso para os dous: Gordon axudaralle a vengar a ruina do mentor de Jakob contra a insaciable ambición dun novo tiburón financiero, e éste intentarao reconciliar coa súa filla.
Conclusións: a película por si sóa é un thriller bastante bo, con tintes de drama familiar e cun guión denso, sobre todo pola temática de índole financiera, os numerosos términos das finanzas manexados (que ao mellor non todos entenden) e a "complexidade" das operacións levadas a cabo (para a riqueza dun só home e a pobreza e ruina de moitas traballadores) sempre ao límite da legalidade para amasar fortunas de xigantescas proporcións e un poder sen límites, e tremendamente actual (a peli está ambientada un pouquiniño antes do estalido da crise actual). A pesares do "sonambulismo" do diñeiro (xa que nunca dorme, xD) que resalta o título da película, difícilmente un pode manter a compostura ao longo da metraxe deste filme, sobre todo cando se ten á súa predecesora descrita como un peliculón e en tan altas cotas de calidade.
O Gekko rebosante de enerxía, forza e maldade da primeira; atópase nesta segunda parte descafeinado, nunha actitude tan contraria a este personaxe do cine, presentando un libro e dando consellos a Shia LaBeouf que urde unha trama bastante patética de venganza (comparada coa extraordinaria trampa que Bud Fox, interpretado por Charlie Sheen, colaborador de Gekko na precuela, consegue tender para que este "mafias" de Gordon Gekko acabe no cárcere) contra o "tiburón financiero" do filme que nos toca; un nemesis que non logra nin cheirar de cerca a suela dos zapatos do que fora Gordon Gekko na Wall Street do ano 1987.
Para aqueles que coma min viran a primeira parte quizáis o logren facer disfrutar os numerosos "guiños" que ésta ofrece á súa predecesora: a aparición de Charlie Sheen nunha cea benéfica á que asiste o propio Gekko, a imaxe do famoso móbil-pedrusco que Gekko manexaba nas súas operacións ou as enormes semellanzas entre o personaxe de Jakob e Fox nas dúas películas.
Valoración final: se non viches Wall Street e che gustan as películas de thriller político-financiero, quizáis logres disfrutar desta cinta.

O mellor: como marca do propio Oliver Stone, a crítica feroz ao sistema estadounidense de gran especulación e voraz avaricia, donde todalas grandes cantidades de diñeiro se teñen que facer da outra beira da liña de todo o legal e a un sistema bancario terriblemente responsable da situación económica actual.
O peor: haber visto a primeira antes...

O ecuánime